Roderick Dijk

Wat mij het meest raakt in het werken met kinderen, is hoe zij groeien wanneer je hen écht ziet.  Ieder kind laten ervaren dat het een unieke meerwaarde heeft – dát is voor mij het allermooiste aan dit werk.

Mijn passie ligt diepgeworteld in de pedagogiek. Voor mij is dat dé belangrijkste basisvoorwaarde voor leren. De wereldgerichte visie van Biesta inspireert me daarin enorm: het samenspel van socialisatie, subjectificatie en kwalificatie laat zien hoe rijk en gelaagd leren eigenlijk is. Onderwijs is niet maakbaar, maar door het kind te zien, aandacht te hebben voor de hele groep en kennis betekenisvol toe te voegen, kun je wél richting geven. Precies in dat spanningsveld ligt mijn drijfveer: een leeromgeving creëren waarin kinderen zich kunnen ontwikkelen tot wie ze zijn én tot wat ze kunnen worden.

En iets wat mensen niet snel van mij weten: ik ben een competitieve multi‑sporter. Sport loopt als een rode draad door mijn leven. Als kind was ik volop bezig met zwemmen en badminton. In mijn tienerjaren en tot in mijn late twintigertijd heb ik fanatiek wedstrijdgeroeid en aan duursport gedaan. Nu haal ik mijn energie uit hardlopen en het volbrengen van 1/4 triatlons. Geef mij een uitdaging en ik grijp die met beide handen aan – in sport én in het onderwijs.